|
شنبه ۰۱ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۰۹ |
|
ترجمه: بابك ریاحیپور _ فرشید قهرمانی
اندوه زیبایی خاص خود را دارد, آن را جشن بگیرید در اندوه غرق نشوید، بلكه نظارهگر آن باشید و از آن لذت ببرید، زیرا اندوه زیباییهای خاص خود را دارد. ما معمولاً آن قدر در اندوه غرق میشویم كه فرصت نظاره كردن آن را از دست میدهیم و به زیباییهای لحظههای غم و اندوه پی نمیبریم. هنگامی كه آدم شاد است، هیچگاه مثل زمانی كه غمگین است، عمیق نیست. اندوه عمق دارد، در حالی كه شادی سطحی است. بد نیست كمی به آدمهای به ظاهر شاد اطرافمان نگاه كنیم؛ همیشه لبخند به لب دارند و دارند از خوشحالی بال در میآورند. با كمی دقت در خواهیم یافت كه بسیاری از آنها سطحی و كممایه هستند. و هیچ عمقی ندارند. شادی مانند موج دریاست كه بر روی سطح آب روان است. در حالی كه اندوه، چون اقیانوس عمیق است. به درون این عمق گام بردارید و نظارهگر آن باشید. شادی, شلوغ و پرسروصدا است، ولی غم سكوت خاصی دارد. شادی مانند روز است و اندوه مانند شب. شادی چون نور است و اندوه چون تاریكی. نور میآید و میرود, ولی تاریكی میماند؛ تاریكی ابدی است. روشنایی گاهی اتفاق میافتد ولی تاریكی همیشه هست.
|
|
ادامه مطلب...
|