بتازگی خبری در مورد نصب تندیس های فردوسی و ابن سینا در ساختمان یونسکو در پاریس منتشر شد که در ارزیابی مناسبت و اهمیت آن می توان به نکته ای مهم و قابل توجه اشاره کرد. این نکته که چون نام ابوعلی سینا، این بزرگ فرزانه ایران زمین از ذهن و اندیشه بگذرد، بی گمان نخست نبوغ او را در طب مدنظر قرار می دهیم، پس از آن هر عرصه دیگر از جمله فلسفه، حکمت و الهیات و کدام حیطه اندیشه است که او در آن گام ننهاده و سخنی بدیع و حکمت آموز نگفته است؟ با این حال ، یکی از حیطه های اندیشه او که کمتر کسان به آن پی برده اند، شناخت فلسفه وجودی و اهمیت خانواده است و آرای فلسفی ابوعلی سینا در این مقوله چنان جالب، پندآموز و حکیمانه است که سبب شگفتی می شود. از این رو، جا دارد از این نظرات بنیادی در تبیین و تدوین مقالات مربوط به سلامت خانواده و نقش آن در سلامت و اعتلای جامعه بهره گرفته شود.
نکته ای اساسی که در نخستین نگاه به چشم می آید این است که جانمایه گفته ها و یافته های شیخ الرئیس در باب خانواده، رهنمودها و احکام روشنگر، تعالی بخش و انسان ساز اسلام است.
بنیان های پدیدآورنده خانواده خود گویای ارزش معنوی و قداست آن است زیرا قرآن مجید خانواده را نهادی مقدس و مبتنی بر چند رکن معنوی می داند که عبارتند از : آرامش و سکون، عشق و دوستی ، مهربانی و شفقت و همیاری که انس و الفت نیز در بطن آن است.

چند بار بگویم وقتی دست و صورتت را می‌شویی، حوله خیست را نینداز روی تخت؟
وای. . . دوباره جوراب‌هایت را پرت کردی گوشه اتاق؟
نمی‌توانی وقتی داری دست و صورتت را می‌شویی یک آبی هم به جورابت بزنی؟
چند بار به شما بگویم من‌این رنگ را دوست ندارم. تو اصلاً به احساسات من توجهی نداری؟
موقعی که حرف می‌زنم حواست کجاست؟
بله بله، گفتم برایت ماشین ظرفشویی می‌خرم، اما الان نه، تا کی باید ظرف‌ها توی دستشویی بماند؟ من از ظرف شستن متنفرم چند بار باید این را تکرار کنم.
اینها جملاتی است که ممکن است بین هر زن و شوهری رد و بدل شود. گاهی‌این‌قدر از دست همدیگر عصبانی می‌شوند که اصلا یادشان می‌رود گذشته‌ها، شاید هم یک روز قبل چه خاطرات خوبی با هم داشتند.
کارهای پیش پا افتاده روزمره گاهی آنقدر زن و شوهر را از هم دور می‌کند که باعث می‌شود حتی حرف‌هایی به یکدیگر بزنند که روز اول آشنایی حتی به خواب هم نمی‌دیدند طرفش بروند.
در زندگی مشترک روزمره، چیزهایی فراموش می‌شود که روزی برایشان باارزش‌ترین چیزهای دنیا بود.

حسين عبداله‌زاده

1ـ اعضاي خانواده سالم، اين موضوع را درك كرده‌اند كه «خانواده‌هاي خوب و متعادل خود به خود به وجود نمي‌آيند» بلكه نياز به توجه، آگاهي، تلاش و كسب اطلاعات دارند.
2ـ در خانواده سالم، وقتي مشكلي ايجاد مي‌شود اعضاي آن به هم نزديك مي‌شوند تا مشكل را حل كنند نه اينكه از هم دور شوند و از مسئوليت‌هاي احتمالي فرار كنند. در اين خانواده‌ها وقتي كسي اشتباهي مي‌كند، ديگر اعضا شخصيت او را زير سؤال نمي‌برند. بيشتر روي رفتار اشتباه او نظر مي‌دهند نه كل شخصيت يا نسبت دادن به خانواده پدر و مادري همسر. در خانواده سالم، به‌جاي اينكه دنبال مقصر بگردند و فرد خاصي را سركوفت بزنند، اول سعي مي‌كنند مشكل را كامل بشناسند و با پيدا كردن راه‌حل، فشار وارده بر خانواده را كم كنند.
3ـ در خانواده سالم، اعضا حق دارند در مورد علت‌هاي رفتار يا گفتار همديگر سؤال كنند و بقيه نيز به راحتي دلايل خود را بيان مي‌كنند. وقتي دلايل نادرست كسي براي ديگران مشخص مي‌شود، فرد مورد نظر به اشتباه خود اصرار نمي‌كند و سعي مي‌كند به نظر ديگران توجه كند. ديگران نيز، بر اشتباهات و خطاي آن فرد تأكيد بيجا و نكوهش نمي‌كنند.
4ـ خانواده سالم، گلستان استعدادها و خانواده ناسالم گورستان استعدادهاست. توجه به استعدادها، علايق و توانايي‌هاي همه اعضا و تلاش براي شكوفايي آن‌ها از ويژگي‌هاي بارز خانواده‌هاي سالم است. در اين خانواده‌ها، اعضا مانع پيشرفت فكري، تحصيلي و شغلي هم نمي‌شوند.
5ـ در خانواده سالم، رفتارها و گفتارهاي مبهم و دوپهلو وجود ندارد و همواره سعي مي‌شود با هم شفاف و روراست باشند تا سوء‌تفاهم‌ها كمتر ايجاد شود اين موضوع هم رفتارهاي كلامي و هم رفتارهاي غيركلامي را شامل مي‌شود.