حسين عبداله‌زاده

1ـ اعضاي خانواده سالم، اين موضوع را درك كرده‌اند كه «خانواده‌هاي خوب و متعادل خود به خود به وجود نمي‌آيند» بلكه نياز به توجه، آگاهي، تلاش و كسب اطلاعات دارند.
2ـ در خانواده سالم، وقتي مشكلي ايجاد مي‌شود اعضاي آن به هم نزديك مي‌شوند تا مشكل را حل كنند نه اينكه از هم دور شوند و از مسئوليت‌هاي احتمالي فرار كنند. در اين خانواده‌ها وقتي كسي اشتباهي مي‌كند، ديگر اعضا شخصيت او را زير سؤال نمي‌برند. بيشتر روي رفتار اشتباه او نظر مي‌دهند نه كل شخصيت يا نسبت دادن به خانواده پدر و مادري همسر. در خانواده سالم، به‌جاي اينكه دنبال مقصر بگردند و فرد خاصي را سركوفت بزنند، اول سعي مي‌كنند مشكل را كامل بشناسند و با پيدا كردن راه‌حل، فشار وارده بر خانواده را كم كنند.
3ـ در خانواده سالم، اعضا حق دارند در مورد علت‌هاي رفتار يا گفتار همديگر سؤال كنند و بقيه نيز به راحتي دلايل خود را بيان مي‌كنند. وقتي دلايل نادرست كسي براي ديگران مشخص مي‌شود، فرد مورد نظر به اشتباه خود اصرار نمي‌كند و سعي مي‌كند به نظر ديگران توجه كند. ديگران نيز، بر اشتباهات و خطاي آن فرد تأكيد بيجا و نكوهش نمي‌كنند.
4ـ خانواده سالم، گلستان استعدادها و خانواده ناسالم گورستان استعدادهاست. توجه به استعدادها، علايق و توانايي‌هاي همه اعضا و تلاش براي شكوفايي آن‌ها از ويژگي‌هاي بارز خانواده‌هاي سالم است. در اين خانواده‌ها، اعضا مانع پيشرفت فكري، تحصيلي و شغلي هم نمي‌شوند.
5ـ در خانواده سالم، رفتارها و گفتارهاي مبهم و دوپهلو وجود ندارد و همواره سعي مي‌شود با هم شفاف و روراست باشند تا سوء‌تفاهم‌ها كمتر ايجاد شود اين موضوع هم رفتارهاي كلامي و هم رفتارهاي غيركلامي را شامل مي‌شود.