ترجمه: فرحناز ميرقمي‌زاده

وقتي كه در لحظات حساس و بحراني زبان، بند مي‌آيد؛ بهترين فنون سخنوري قابل استفاده نيستند. همچنين صداهاي خيلي بلند، خشن، جيغ و يا خيلي آرام، آهسته و يكنواخت به گوش شنونده خوشايند نيست. كسي كه مي‌خواهد انرژي شخصي خود را در حد عالي آشكار كند، بايد روي لحن صدايش بيشتر دقت و تمركز كند.
«زماني كه تصميم گرفتيم براي هميشه پيش دوستم به مونيخ بروم، كلي كار روي سرم ريخته بود، بايد كارهاي شخصي‌ام را انجام مي‌دادم و هم وظايف شغلي‌ام را به پايان مي‌رساندم.

روان‌شناسی زبان
آزاده تویسركانی

تو نیز سخن بگو، به‌عنوان آخرین نفر. كلام نابت را بر زبان جاری ساز، اما «آری» و «نه» را از یكدیگر جدا مكن! معنا بخش؛ آنی باش كه بر زبانت جاری است؛ سایه ببخش به آن، به‌قدر گنجایشش، همان‌قدر كه پیرامون تو میان نیم شب، نیم روز و نیم شب تقسیم شده است و تو آن را می‌دانی. به پیرامونت نظاره كن! چه‌سان گرداگرد مرگ، زنده می‌شوند چیزها. نظاره كن! آنكه از سایه می‌گوید، جز حقیقت بر زبانش جاری نیست، اما اكنون ذوب می‌شود جایی كه بر آن ایستاده‌ای. اینك باز به كدامین سوی، ای آشنا حریم سایه‌ها، كجا؟ بر فراز شو، محتاطانه به اوج بیا و بدان! تكیده‌تر خواهی شد، ناشناختنی‌تر و ظریف‌تر، ظریف‌تر از رشته‌ای كه ستاره سودای فرود آمدن از آن را در سر دارد، تا شناكنان تن به نشیب سپارد، همان‌جا كه خود را در تلألؤ می‌بیند؛ در تلاطم سخنان مهاجر و از آیات و نشانه‌های قدرت خداوند، آفرینش آسمان‌ها، زمین و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های‌تان است. همانا در این گوناگونی‌ها، نشانه‌هایی است برای دانایان.
زبان، به هر مجموعه یا نظامی از نشانه‌ها اطلاق می‌شود كه به‌گونه‌ای كمابیش یكسان، توسط گروهی از مردم، برای برقراری ارتباطی مفهوم و معتدل با یكدیگر به‌كار برده می‌شود.

نویسنده: جو.الن دیمیتریوس. مارك مازارلا
ترجمه: بهزاد رحمتی

فردی كه در ناز و نعمت بزرگ شده و به خانواده ثروتمندی تعلق دارد، زاویه دیدش به زندگی در قیاس با فردی كه در فقر و درماندگی دست و پا زده است، تفاوت فاحشی دارد. باید توجه داشت كه این مسئله، منحصر به وضع مادی نیست، بلكه موقعیت اجتماعی فرد نیز در این خصوص، ایفاگر نقش است. فرضاً، در این ارتباط باید به عواملی مانند چگونگی بزرگ شدن، برخورداری از مهر و محبت والدین و تجارب گوناگون زندگی فرد نیز توجه شود. به‌علاوه، باید فاكتورهای مختلف دخیل را نیز مورد بررسی قرار داد.

نویسنده: پاتریشیا ایونز
ترجمه: مرجان فرجی

ویژگی‌ها و شكل‌های مختلف آزار كلامی
آزار كلامی عبارت است از كلماتی مهاجم و آسیب‌رساننده كه به دروغ از كسی سخن می‌گویند یا باعث می‌شوند، شخص كذبی را باور كند.

با كف دست احساسم را بيان مي‌كنم
نويسنده: آلن پيز
ترجمه: سعيده زنگنه

از ديرباز، كف دست باز نشانه حقيقت، صداقت، بيعت و تسليم بوده است. بسياري از سوگندها با قرار دادن كف دست بر روي قلب صورت مي‌گيرد و زماني كه شخصي در حال اداي شهادت در دادگاه است، كف دست خود را نمايان مي‌كند؛ كتاب مقدس را در دست چپ مي‌گيرد و كف دست راست را براي مشاهده حضار، بالا مي‌برد.
در برخوردهاي روزمره، مردم از دو حالت اساسي كف دست استفاده مي‌كنند. در حالت اول، كف دست رو به بالا، علامت گدايي براي پول يا غذاست. در حالت دوم، كف دست رو به پايين قرار مي‌گيرد، انگار چيزي را پايين نگه داشته يا از بالا آمدنش ممانعت مي‌كند.
يكي از معتبرترين روش‌ها در تشخيص اينكه شخص صادق و شريف است يا خير، مشاهده حالات كف دست است. همان‌طور كه يك سگ براي اظهار تسليم و سلطه‌پذيري، گردن خود را جلو مي‌آورد، انسان هم از كف دست‌هايش براي اظهار همين رفتار يا احساس استفاده مي‌كند. به عنوان مثال، زماني كه شخصي مي‌خواهد كاملاً صادق و رك باشد، يك يا هر دو كف دست خود را در برابر طرف مقابل نمايان مي‌كند و احتمالاً مي‌گويد، «بگذار كاملاً رك باشم» زماني كه شخصي رفتاري صادقانه در پيش مي‌گيرد و يا شروع به گفتن حقيقت مي‌كند كف دست‌هايش يا بخشي از آنها را براي طرف مقابل نمايان مي‌كند. همانند اكثر حركات بدن، اين حركت كاملاً ناآگاهانه انجام مي‌شود، و بدين ترتيب شما را متوجه صداقت شخص ديگر مي‌كند. كودك هنگام دروغ‌گويي يا پنهان كردن يك چيز، كف دست‌هايش‌ را در پشت خود قايم مي‌كند. همچنين، شوهري كه مي‌خواهد به همسر خود دروغ بگويد، دست‌هايش را در جيب خود مي‌گذارد يا دست به سينه مي‌شود و اين حركت، همسر وي را متوجه كتمان حقيقت مي‌كند.
اغلب به فروشنده‌ها مي‌آموزند، چنانچه مشتري دليلي براي نخريدن محصول آنها ارائه مي‌كند، به كف دست‌هايش نگاه كنند، زيرا دلايل معتبر فقط با كف دست‌هاي نمايان، همراه است.

نويسنده: آلن پيز
ترجمه: سعيده زنگنه

كشيدن سيگار يك نمود خارجي از مبارزه‌اي داخلي است كه ارتباط زيادي با اعتياد به نيكوتين ندارد. در واقع يكي از فعاليت‌هاي جايگزين است كه توسط مردم در جامعه پرتنش امروزي براي تخليه فشارهاي روحي كه بر اثر برخوردهاي اجتماعي و كاري به وجود مي‌آيد، به كار مي‌رود. به عنوان مثال، اغلب مردم در حالي‌كه در اتاق انتظار دندان‌پزشك منتظرند، فشار روحي را تجربه مي‌كنند. در حالي‌كه يك فرد سيگاري با سيگار كشيدن، نگراني و ناراحتي خود را پنهان مي‌كند، افراد غيرسيگاري با انجام آداب ديگري پيغام مي‌دهند كه نياز به قوت قلب دارند. اين آداب شامل آراستن خود، جويدن ناخن، ضربه زدن با دست يا پا، مرتب كردن آستين، خاراندن سر، بازي كردن با انگشتر يا كروات مي‌شود. حالات سيگار كشيدن مي‌تواند نقش مهمي در بررسي رفتار يك شخص ايفا كند، زيرا معمولاً براساس يك رفتار قابل پيش‌بيني و طبق آداب و رسومي اجرا مي‌شود كه به ما راهنمايي‌هاي مهمي از رفتار شخص مي‌دهد.

هارجي ـ ساندرز ـ ديكسون
مهرداد فيروزبخت
حركات

وقتي تعامل افراد را مورد مشاهده قرار مي‏دهيم، در مي‏يابيم كه يكي از جنبه‏هاي بارز تعامل، حركات آنهاست. منظور از حركات كليه حركاتي است كه با بدن انجام مي‏دهيم مثلاً ژست‏ها، حركات اندامهاي بدن، تكان دادن سر، حالتهاي چهره، نگاه‏ها و وضعيت بدن. ما در حين ارتباط حركت مي‏كنيم و با اين حركات به انتقال اطلاعات، نگرش‏ها، حالات عاطفي يا خلقيات و پايگاه خودمان مي‏پردازيم. پترسون (1983) با زباني اختصاصي‏تر مي‏گويد: «حركات بدني، پنج كاركرد دارند. دادن اطلاعات، تنظيم تعامل، ابراز حالات عاطفي، كنترل اجتماعي و تسهيل اهداف». اين طبقه‏بندي شبيه طبقه‏بندي سه‏گانه اكمن و فريزن (1969) است كه حدوداً چهارده سال قبل مطرح شد. در واقع اين سه دسته، يعني نشانگرها، ابرازهاي عاطفي و تنظيم كننده‏ها، همان عوامل ايجاد تسهيل در اهداف، ابراز عاطفه و تنظيم تعامل هستند.
اما اكمن و فريزن به دو كاركرد ديگر هم اشاره كرده‏اند كه در ساير طبقه‏بندي‎ها ديده نمي‏شوند. اين دو عبارت اند از: معرف‎ها و انطباق‏دهنده‏ها. منظور از معرف‏ها آن دسته از رفتارهاي غير كلامي هستند كه معادل كلامي دارند، مثلاً وقتي مي‏خواهيم بدانيم ساعت چند است، به مچ دست خود اشاره مي‏كنيم و يا براي نشان دادن پيروزي و موفقيت، شست دست را بالا مي‏بريم. اما وقتي امكان استفاده از كانال‏هاي كلامي وجود ندارد، به اين ژست‎‏ها متوسل مي‏شويم. به نظر اكمن و فريزن ما استفاده از انطباق دهنده‏ها را كه نشانگر جهت‏گيري ما در برابر پيامهاي كلامي و بخشي از خصوصيات ما هستند، دز كودكي ياد مي‏گيريم. بيقراري دستها و انگشتان و ضربات پاها هنگام اضطراب و تنش، بيشتر از كلمات داراي بار عاطفي هستند. در ادامه اين بخش اين كاركردها را در قالب پنج بخش اصلي حركات مورد بحث و بررسي قرار مي‏دهيم: ژست‏ها، وضعيت بدن، تكان دادن سر، نگاه خيره و حالات چهره.

نویسنده: دكتر هاريت گلدهرلِرنر
مترجم: ميترا كدخدايان

داشتن ارتباط سالم و در عين حال طولاني با ديگران كار دشواري است و نيازمند برقراري تعادل و توازن ميان فردگرايي (من) و گروه‌گرايي (ما) است، زيرا كشش از هر دو سو بسيار نيرومند است. از يك سو مي‌خواهيم جدا و مستقل باشيم و از حقوق فردي خود به بهترين وجه بهره‌مند شويم و از سوي ديگر به برقراري ارتباط و دوستي با ديگران شديداً نيازمنديم و ناچار بايد به گروه و يا خانواده‌اي تعلق داشته باشيم. هنگامي كه زوج‏ها تعادل بين اين دو كشش را از دست بدهند، مشكلات زندگي‌شان آغاز خواهد شد.
چه اتفاقي مي‌افتد اگر در روابطمان ميزان توجه به «ما» كم شود؟ در چنين شرايطي ممكن است جدايي عاطفي صورت پذيرد. هنگامي كه دو نفر زير يك سقف زندگي مي‌كنند، اما در احساسات و تجربيات يكديگر شريك نيستند، در حقيقت از نظر عاطفي تنها و مجردند و زماني كه اين جدايي طولاني شود، در نهايت (از طرف هر دو يا يكي از آنها) بازي «من به تو احتياج ندارم» آغاز خواهد شد، انتخابي كه متأسفانه بسيار فراتر از يك اعتراض عادي بوده و در واقع نوعي اعلام خودمختاري است. در يك ارتباط دو جانبه سالم ممكن است گه‏گاه دعوا و جر و بحث درگيرد، اما در عين حال همبستگي و هم سويي نيز حفظ مي‏شود.